Πάει καιρός - Μελίνα Ασλανίδου

Τώρα πια η ζωή σαν στρωμένο χαλί θα συμβιβαστεί
ένα βλέμμα ζεστό σ' ένα κρύο καιρό που θα φορεθεί
και σ' ένα χάδι πιο φτηνό κι απ' την δραχμή
με την αλήθεια της στο ψέμα θ' αφεθεί

Πάει καιρός που σβήνω το φως
και σου ζητώ σ' ένα όνειρο μέσα να μπεις να σε δω
Μα δε μπορώ να κοιμηθώ
γιατί φοβάμαι μη τύχει εσένα να ονειρευτώ

Τώρα πια η ζωή σε μια πίστα σιωπής θα προσγειωθεί
με δυο λόγια απλά δίχως μυστικά θα ξεκλειδωθεί
και σ' ένα τέλος δίχως μέση και αρχή
με την αλήθεια της στο ψέμα θ' αφεθεί

Όσα δεν σου είπα - Μελίνα Ασλανίδου

Πιο καλά να φύγω πριν σε δω να φεύγεις
να με αποφεύγεις πάλι αλύπητα
λίγο πριν το τέλος θέλω να θυμάσαι
κάποια στη σιωπή που σε κοιτούσε να κοιμάσαι

Να σου πω πως σ΄αγαπάω θα 'ναι λίγο
να σου πω πως θα πεθάνω θα 'ναι αστείο
να σου πω πως δε με νοιάζει θα 'ναι ψέμα
δε λέω τίποτα μα νιώθω...

Τα άσκοπα μου λόγια τα΄χω πια πληρώσει
χάδια και βρισιές ποια λέξη θα σκοτώσει
λίγο πριν το τέλος θέλω να θυμάσαι
κάποια στη σιωπή που σε κοιτούσε να κοιμάσαι

Να σου πω πως σ΄αγαπάω θα΄ναι λίγο
να σου πω πως θα πεθάνω θα΄ναι αστείο
να σου πω πως δε με νοιάζει θα΄ναι ψέμα
δε λέω τίποτα μα νιώθω...

Τι να σου γράψω - Μαριάντα Πιερίδη

Απόψε προσπαθώ πολύ,
σ' ένα φύλλο από χαρτί,
σου γράφω ότι πρέπει εσύ,
να με πιστέψεις...

Οι λέξεις τρέχουν στη γραμμή,
κι οι σκέψεις στο μυαλό πληγή,
πληγή που μόνο εσύ μπορείς,
να τη γιατρέψεις...

Τι να σου γράψω,
πες μου τι να γράψω,
τι να σου γράψω που δεν στο 'χω πει,
και την καρδιά μου ακόμα να την κάψω,
δε θα χωρέσει η στάχτη στο χαρτί...

Tι να σου γράψω, πες μου τι να γράψω,
όλη τη νύχτα έψαξα να βρω,
χιλιάδες λέξεις θέλησα να γράψω,
και βρήκα μόνο μία «σ' αγαπώ»...

Χαράζει είναι πια πρωί,
κι εγώ ειμ' ακόμα στην αρχή,
τη σκέψη προσπαθώ πολύ,
να συμμαζέψω...

Μα δε χωρά σε μια γραμμή,
όσα η καρδιά θέλει να πει,
του κόσμου όλου το χαρτί,
κι αν μαζέψω...

Συγνώμη που σ'αγάπησα - Μαριάντα Πιερίδη

Τέλειωσαν όλα δεν το καταλαβαίνω
πέρασε η ώρα ίσα που προλαβαίνω
να πω αντίο μα δεν μπορώ τ΄ομολογώ

Πόσο λυπάμαι που δεν υπάρχει λύση
μα δεν θυμάμαι να είχες προσπαθήσει
κι αν σου΄ναι κόπος ζητάω συγγνώμη
μόνο εγώ

Συγγνώμη που σ΄αγάπησα
που τόσους όρκους κράτησα
που άντεξα στα τραύματα
που πίστεψα σε θαύματα

Συγγνώμη που προσπάθησα
που ότι είχα στ΄αφησα
συγγνώμη που δεν έμαθα
εγώ να λέω ψέμματα
όπως εσύ, όπως εσύ

Τέλειωσαν όλα, άδειασε το μυαλό μου
ήρθε η ώρα που πάντοτε φοβόμουν
δεν το αντέχω δεν το πιστεύω ομολογώ

Πόσο λυπάμαι που πάλι εγκαταλείπεις
αν και φοβάμαι πως πάντα θα μου λείπεις
κι αν σου ήμουν βάρος χίλια συγγνώμη
σου ζητώ

Συγγνώμη που σ΄αγάπησα
που τόσους όρκους κράτησα
που άντεξα στα τραύματα
που πίστεψα σε θαύματα

Συγγνώμη που προσπάθησα
που ότι είχα στ΄αφησα
συγγνώμη που δεν έμαθα
εγώ να λέω ψέμματα
όπως εσύ, όπως εσύ

Απόψε θέλω να σε δω - Μαριάντα Πιερίδη

Μες του μυαλού την ερημιά, βγαίνουν τα όνειρα σεργιάνι, και στη δική σου γειτονιά, κατηφορίζουν κάθε βράδυ... Μα εσύ δεν είσαι πουθενά, κι ο ύπνος τώρα δε με πιάνει, κι από τα μάτια μου καφτά, τρέχουν τα δάκρυα ποτάμι... Απόψε θέλω να σε δω, και να σε πάρω αγκαλιά μου, στο πλάι σου να κοιμηθώ, και να ξυπνήσεις συντροφιά μου... Απόψε θέλω να σου πω, ότι ακόμα σ'αγαπάω, χωρίς εσένα δεν μπορώ, και δύσκολες στιγμές περνάω... Μέσα σ'ενθύμια παλιά, που έχουν μείνει στο συρτάρι, ψάχνω να βρω μια συντροφιά, παρέα τώρα να μου κάνει... Διαβάζω λόγια που'χες πει, λόγια που σβήστηκαν στο χρόνο, κι από το στόμα μια φωνή, να βγάλω θεε μου θέλω μόνο...

Άρχισε πάλι να βραδιάζει

και η σιωπή με ξαναβάζει στο παιχνίδι της

κι η νύχτα η ονειρομάνα

βρήκε τον τρόπο να πιαστώ στο παραμύθι της.

Κι άρχισα όνειρα να κάνω

που 'φυγες δεν θα πεθάνω

θα 'μ' άλλος άνθρωπος.

Κι αν όλοι μ' έχουνε ξεχάσει

κι αυτό η καρδιά θα το περάσει

και τώρα ξέρω πως...

Τα πιο μεγάλα όνειρα

τα κάνεις όταν όλοι σε ξεχνάνε

στης μοναξιάς τ' απόβραδα

που οι σιωπές αδίσταχτα χτυπάνε.

Τα πιο μεγάλα όνειρα

είναι οι στιγμές που οι άλλοι σου 'χουν κλέψει

και ζεις με τα υπόλοιπα

για να μη δεις, τι σου 'χουν καταστρέψει.

Άρχισε πάλι να βραδιάζει

κι η πίκρα όνομα ν' αλλάζει, πάνω στα χείλη μου

κι όσοι με πίκραναν μαζί σου

για να μετράς τη δύναμή σου, μοιάζουνε φίλοι μου.

Κι άρχισα όνειρα να κάνω,

δε θα πονέσω παραπάνω, και για κανένα πια

τον εαυτό μου θα κοιτάξω

δρόμο καινούριο θα χαράξω

κι όπου με πάει η καρδιά...

Τα πιο μεγάλα όνειρα,

τα κάνεις όταν όλοι σε ξεχνάνε,

στης μονακιάς τα απόβραδα,

που οι σιωπές αδίσταχτα χτυπάνε...

Τα πιο μεγάλα όνειρα,

είναι οι στιγμές που οι άλλοι σου'χουν κλέψει,

και ζεις με τα υπόλοιπα,

για να μην δεις τι σου'χουν καταστρέψει..

Πες μου μια φορά - Μαριάντα Πιερίδη

Στέκεσαι στην πόρτα, έτοιμος να φύγεις,

πως πολύ λυπάσαι, που εδώ φτάσαμε μου λες...

Σκύβεις το κεφάλι, κάτι ψιθυρίζεις,

για το χωρισμό μας, που δε θέλησες, δε φταις...

Μην απολογείσαι, που μου λες αντίο,

ούτε εγώ ευθύνες δεν σου ζήτησα γι' αυτό...

στη διάθεσή μας, είναι λίγος χρόνος,

κάτι άλλο θέλω να μου πεις και να σου πω...



Πες μου μια φορά, λόγια τρυφερά,

λόγια αγάπης όμορφα και ξέχνα τα μετά...

γέλα με και συ, δώσ' μου ένα φιλί,

θέλω στο αντίο σου να νιώθω δυνατή...



Πες μου μια φορά, δήθεν στα κρυφά,πόσο με αγάπησες και κράτα με σφιχτά...

Μέσα στην σιωπή, φεύγεις τώρα εσύ,

θέλω όμως στ΄ αντίο σου να δείχνω δυνατή...





Τώρα που μου φεύγεις, όσο προλαβαίνω,

τούτη η ώρα λέει αχ να κράταγε πολύ,

μόλις θα μου φύγεις, θα'θελα αμέσως,

κάτω απ' τα πόδια μου να άνοιγε η γη...

Σώπα κι άκουσε με, τίποτα δε θέλω,

δε θα σου ζητήσω και συγνώμη μη ζητάς...

Κοίτα το ρολόι, τέλειωσε ο χρόνος,

σου χρωστάω κάτι κι εσύ μου το χρωστάς...